ماه: ژانویه 2023

اثری از هنرمند فرهیخته عباسعلی استکی( چشمه   بزرگان ما افتاده اند اما  “از دماغ فیل” و  از چشم مردم لذا  در حسرت فیض “دست و پا شکسته” می نالند   پ.ن : “افتادگی آموز اگر طالب فیضی” “هرگز نخورد آب زمینی که (زیر سر آبیارش ) بلند است”   […]

اثری از بانوی هنرمند مهدیه بخشی   خواب دیدم که‌ تو از باغ گذر می کردی بر گلی سرخ تر از سرخ نظر می کردی آمدم تا که بچینم گل سرخی اما تو از این عاشق دیوانه حذر می کردی گل که دید آن لب سرخ تو هزاران پر شد […]

اثری از بانوی هنرمند معصومه مهدوی پنجره باز است مرغکی می خواند شاپرکی رَخت بر می بندد مادرم می گوید: هوا غبار آلود است من زیر لب آهسته می گویم: دل خورشید گرفته است صبح تردید دارد ظهر سایه بر می چیند ماه خسوف می کند و من آرام می […]

اثری از بانوی هنرمند مهلا جوادی   عشق آمد درخیالم مست و بی پروا گذشت روزهای خوب را دیدم به دل اما گذشت تو گذشتی از منو این روزگار لعنتی در سرش هرروز وشب فکرو خیال ما گذشت درمسیر شعرهایم هرقدم زخمی شدم کاش بودی تاببینی من چه دیدم تا […]

اثری از بانوی هنرمند مهتا قهرمان امشبم دل در هوایش بی قراری می کند شب دراز است و غمش نوحه سرایی می کند من گذشتم از دل و جانم برایش هر نفس از همین رو اینچنین او خودستایی می کند جسم بیمارم بسوزد هر شب از درد فراق جان من […]

  یک قدم تا معراج   همیشه در دانشگاه ورودی های سال جدید بسیار پر جنب و جوش تر و کنجکاوتر از سایر دانشجویان هستند، رستوران دانشگاه شاهد ازدحام جمعیت کهنه با صفی طولانی بود. میزها یکی از پس از دیگری بطور نامنظم پر میشدند آنروز هم سه دانشجوی ورودی […]

  تبعید یه جایی جا بمانده بچگی‌ام   توقف کرده آنجا زندگی‌ام   خوشی‌ام رو همان‌جا، جا گذاشتم   خودم رو با خودم تنهاگذاشتم   درونم سکته کرده روحم انگار   شدم تبعیدِ این دنیا به اجبار   چگونه گویم این رنجیدگی‌ام؟!   می‌ماندم کاش من در کودکی‌ام !   […]

  اثری از بانوی هنرمند مریم کاسیانی   وقتی نبوغِ دغدغه اعجاز می کند یاد از خلالِ خلسه قد افراز می کند   عطرِ مرورِ سبزِ تو از قلبِ خاطرات گلبرگ های عاطفه را ناز می کند   آن یوسفِ نجیبِ نگاهت هنوز هم افسارِ اشتیاقِ مرا باز می کند […]

  اثری از بانوی هنرمند نادیارودکی   پدر چه زیبا گذر کردیم از این زندگانی که با تو پرنگ شده بود غنچه های سرخ تابستانی کاش مرا همراه خود برده بودی یا که اول به رفتن من رخست می نمودی چه سخت جدایی بود از تو ای پدر کوهی رنج […]

  دربیکرانه های نا امیدی بدنبال گمشده ام می گردم باچشمان گریان به آفاق نظاره می کنم درپس این متروکه های تکراری پریشان خاطرمی شوم دردوردستها فروغی بی مانند مرابسوی خودمی خواند صنمی زیباروی ترمه ای سفیدبه تن مرابه امیدفرامی خواند تمام نامیدی هاویاس رابه فراموشی می سپارم نجوای عاشقانه […]