سال: 2023

مسعود کبیری متخلص به کبیرقزوینی… در یکم تیرماه سال یک هزار و سیصد و پنجاه و نه در روستایی با نام “شید اصفهان” واقع در بخش مرکزی و فاصله ی15 کیلومتری شهر قزوین در یک خانواده کاملا مذهبی متولد شد. پس از تحصیلات ابتدای برای ادامه تحصیل و زندگی به […]

  رحمان بشردوست متولد ۱۳۶۳ فیروزاباد فارس است و در رشته ی مورد علاقه اش، زبان و ادبیات فارسی در مقطع کارشناسی ارشد در شهر شیراز حال دانش اندوزی است. از سال ۱۳۸۱ شعر را از انجمنهای باران و توللی شیراز آغاز می کند و پس از چند سال فعالیت […]

جذاب تر از ماه دوشیزه ی زیبا این دل بنامت ای لنگه‌ی دریا   رویا و خیالم جذاب دو عالم گیرم پیشه قلبت من بهت میبالم   تو مال منی عشق ای زیبا نگارم با تو خوبه حالم ای دارو ندارم   ((باورم قد نمیده نگینه این شهرشدی امشبه تولدت […]

فرزانه میرزا خانی   در تیرماه  ۱۳۷۱ در هَفْشِجان(هوشنگان) استان چهارمحال و‌بختیاری متولد شد ، از سال ۱۳۸۵ با پیوستن به انجمن ادبی کانون پرورشی فکری کودکان و نوجوانان و تشویق پدرش که از شاعران پیشکسوت آن استان است سرایش شعر را آغاز کرد. او دانش آموخته ی زبان و […]

نوشین صالحی(مرضیه) متولد ۱۷ خرداد ۵۹ اهل همدان و ساکن تهران متاهل دبیر رسمی آموزش و پرورش و مربی هلال احمرمنطقه شمیرانات، پژوهشگر برتر کشوری و اولین مدیر مسئول نشریه های دانشجویی دانشگاه اراک کارشناس بیولوژی از دانشگاه اراک شعر در قالب سپید می گوید و البته به طور جدی […]

  هجران تو آتش زد برجسم و دلم یارم انگار که دور از تو در جنگل پرخارم هر روز به یاد تو می گریم و می نالم خواهم که بیایی و فریاد کنی نامم من دور زچشمانت یک روز نمی مانم من عاشق و مدهوشم بشناس مرا جانم خواهم که […]

  ۱/لطفاً خودتون رو برای مخاطبین ما معرفی کنید فاطمه حبیبی زاده کارشناسی ارشد روانشناسی دارم متولد1372.6.17 نویسنده ومدرس دوره های نویسندگی ونوشتار درمانی روانشناس ومشاور ۲/علاقه ی شما به ادبیات از چه زمانی شروع شد؟ ازکودکی علاقه مند به خواندن کتاب وشهربودم ۳/از چه زمانی شعر گفتن برای شما […]

  برای من از آرزوهای دور و دراز نگو من به هر آنچه می خواستم رسیده ام آه نه ،فقط یک آرزو در سینه مانده که هر لحظه که از یاد می گذرد الماس های اشک امان نمی دهند مرا جز رسیدن به خورشید عشق آرزویی نیست این تنها خواسته […]

کاش زمان از سکوت نجاتم بدهد هربار تکه ای از من فرو می ریزد هربار در عمق ها و تاریکی آغوشی نمی یابم همه چیز همه کس روزی رهایم می کند رها… هر بار تنهایی میان تن ها گلویم را می فشارد هربار ایستادن را تکرار می کنم … 🌹🌹🌹 […]

  در بی خبری از تو به این مخمصه محکوم شدم در خاتمه ی راهِ که با فکر تو مختوم شدم یاغی شده ام مثل سواری که به صحرا زده است وامانده به دنبال دلم یک تنه مغموم شدم با خواب عدم در شب مهتاب چکیدم به زمین من شبنم […]